Dexmedetomidinein akciğerdeki reperfüzyon hasarı üzerine olan etkilerinin deneysel rüptüre abdominal aort anevrizması modelinde incelenmesi
Rüptüre abdominal aort anevrizması (RAAA) 40-75 oranındaki cerrahi mortalite ile kalp damar cerrahisinin en önemli acillerindendir (1). Kanama nedeniyle gelişen hemorajik şok, vücut dokularında gelişen perfüzyon bozukluğu, cerrahi sırasında uygulanan aort klempine bağlı alt beden iskemisi, klemp açıldığında gelişen reperfüzyon hasarı mortalite ve morbiditede etkili olan fizyopatolojik mekanizmaları oluşturur (2,3).Kanama ve uygulanan aort klempi nedeniyle gelişen iskeminin yanı sıra klempler kaldırıldıktan sonra oluşmaya başlayan reperfüzyon hasarı ve oluşan serbest oksijen radikalleri sistemik inflamatuar yanıtı daha da ağırlaşmaktadır (4). Bu çalışmada kullanacağımız deneysel rüptüre abdominal aort anevrizması modeli 1995 yılında Thomas Lindsay tarafından tanımlanmış ve ideal şok, iskemi ve reperfüzyon süreleri ile klempin koyulacağı yer belirlenmiştir. Bu model kullanılarak yapılan çalışmalarda çeşitli ilaçların ve kimyasal moleküllerin RAAA cerrahi tedavisi sonrasında ortaya çıkan çoklu organ hasarı üzerine olan etkinlikleri incelenmiştir(5-7).Çeşitli akciğer rahatsızlıklarının tedavisinde kullanılan deksmedetomidinin inflamasyonu ve oksidatif stresi baskıladığı, inflamatuar hücre yanıtını azalttığı, proinflamatuar sitokinlerin ve serbest oksijen radikallerinin salınmasını inhibe ettiği gösterilmiştir (8-11). Literatür araştırmamızda iskemi-reperfüzyon hasarı sırasında oluşan uzak organ hasarına dexmedetomidine etkilerini inceleyen herhangi bir çalışmaya rastlamadık. Bu çalışmanın amacı deneysel rüptüre abdominal aort anevrizması modeli kullanılarak akciğerde oluşturulan iskemi-reperfüzyon hasarı üzerine dexmedetomidine’in etkisinin araştırılmasıdır. Bu amaçla kontrol, rüptüre anevrizma ve rüptüre Anevrizma dexmedetomidine gruplarına ayrılan ratlarda deneysel rüptüre abdominal aort anevrizması modeli çalışılacaktır.Deney sonunda kan örnekleri ile akciğer dokuları alınarak biyokimyasal, histopatolojik ve immunohistokimyasal olarak değerlendirilecektir.
Tamamlandı
02.05.2018
21.10.2020
22640
TÜRK LİRASI
Yükseköğretim Kurumları tarafından destekli bilimsel araştırma projesi