Bu tez, Bitlis Sosyal Hizmet Merkezi'nden (SHM) Sosyal Ekonomik Destek (SED) hizmetinden yararlanan bireylerin yaşam doyumu düzeylerinin sosyo-demografik özelliklerle ilişkisini incelemek amacıyla hazırlanmıştır. SED hizmetinin bireylerin genel yaşam memnuniyetini nasıl etkilediğini anlamak çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Araştırmada nicel yöntem kullanılarak Bitlis SHM'den hizmet alan 368 kişiye anket uygulanmıştır. Veriler SPSS programı aracılığıyla analiz edilmiş; frekans, çapraz tablolar, Ki-kare ve ANOVA testleri kullanılarak yorumlanmıştır. Bulgular; SED hizmetinden yararlanan bireylerin çoğunluğunun kadın, düşük gelirli ve düşük eğitim seviyesine sahip olduğunu göstermiştir. Kadınların yaşam doyumu erkeklere kıyasla daha düşük bulunmuş; özellikle genç bireylerde de yaşam doyumu düzeyinin düşük olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların SED hizmetini yetersiz gördüğü, yardımı uzun süre almasına rağmen temel ihtiyaçlarının karşılanmasında eksiklikler yaşadığı, psikososyal destek hizmetlerine erişimlerinin sınırlı olduğu bulgu olarak öne çıkmıştır. Bu çalışmanın literatüre katkısı, sosyal yardımların bireysel refah üzerindeki etkisini saha verileriyle ortaya koymasıdır. Yerel düzeyde yapılan bu araştırma, sosyal yardım politikalarının daha bütüncül, ihtiyaç temelli ve sürdürülebilir bir yapıya kavuşturulması gerektiğini göstermektedir.
This thesis was designed to examine the relationship between the life satisfaction levels of individuals benefiting from the Social Economic Support (SED) service at the Bitlis Social Service Center (SHM) and socio-demographic characteristics. The primary objective of the study is to understand how SED services affect individuals' overall life satisfaction. A quantitative survey was administered to 368 individuals receiving services from the Bitlis SHM. Data were analyzed using SPSS and interpreted using frequency, cross-tabulations, chi-square, and ANOVA tests. The findings revealed that the majority of individuals benefiting from SED services were female, low-income, and low-educated. Women had lower life satisfaction than men, and life satisfaction was particularly low among younger individuals. Participants perceived SED services as inadequate, faced difficulties meeting their basic needs despite receiving assistance for a long time, and had limited access to psychosocial support services. This study contributes to the literature by demonstrating the impact of social assistance on individual well-being using field data. This research conducted at the local level shows that social assistance policies need to be more holistic, needs-based and sustainable.