Bu çalışmada, toplum sözleşmesi düşünürleri olan Thomas Hobbes, John Locke ve Jean-Jacques Rousseau'nun direnme hakkını ele alış biçimleri incelenmeye çalışılmıştır. Direnme hakkı, kişilerin meşru saydıkları bir otoriteye karşı, onun özgürlük veya adalet esaslarına aykırı davrandığında kalkışma veya ayaklanma haklarını ifade eder. Hobbes, var olan düzenin bozulmaması için onun her daim korunması gerektiğini söyleyip direnme hakkını çoğunlukla reddederken, Locke, insanların doğuştan gelen doğal haklarının ihlal edilmesi sonucunda halkın yönetenlere karşı ayaklanmasını ve direnmesini meşru sayar. Rousseau ise egemenliği halka ait olan bir toplumun gerçek manada bir direnmeye ihtiyaç olmadığını düşünse de genel iradeye karşıt bir yönetim şekline son verilmesi gerektiğini savunur. Bu açıdan çalışma, toplum sözleşmecilerinin direnme hakkına dair düşüncelerini tarihsel, felsefi ve siyasal açıdan nitel araştırma yöntemi ile analiz ederek, modern demokrasi anlayışına katkılarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Hakların garanti altına alınmasını temin eden direnme hakkının farklı boyut ve durumlarda mevcut olabileceği temelinde bir sonuca ulaşılan çalışmada bu üç düşünürün bu konu hakkındaki görüşleri arasında farklılıklar mevcut olduğu tespit edilmiştir.
This study examines the ways in which social contract thinkers Thomas Hobbes, John Locke, and Jean-Jacques Rousseau addressed the right to resist. The right to resist refers to the right of individuals to revolt or rebel against an authority they consider legitimate when it violates the principles of freedom or justice. While Hobbes argued that the existing order must always be preserved to prevent disruption, and largely rejected the right to resist, Locke considered it legitimate for people to rebel and resist their rulers when their inherent natural rights were violated. Rousseau, on the other hand, believed that a society whose sovereignty rests with the people lacks true resistance, but argued that a form of government that opposes the general will must be ended. In this respect, this study aims to analyze the views of social contract thinkers on the right to resist from historical, philosophical, and political perspectives using qualitative research methods, revealing their contributions to the modern understanding of democracy. In the study, which reached a conclusion on the basis that the right to resistance, which ensures the guarantee of rights, can exist in different dimensions and situations, it was determined that there were differences between the views of these three thinkers on this subject.