Çalışma, borik asit (BA), potasyumtetraborat (PTB) ve amonyumbiborat tetrahidrat'ın (ABB) doksorubusin uygulanmasıyla meydana gelen kardiyotoksisite üzerine koruyucu etkilerini araştırmak amacıyla planlandı. Çalışmada toplam 30 adet Wistar Albino ırkı erkek rat kullanıldı. Ratlar her grupta 6 adet olmak üzere toplam 5 gruba ayrıldı. 1. Grup: Kontrol grubu (standart pelet yem+su+serum fizyolojik) 2. Grup: Doksorubisin (2,5 mg/kg/ip canlı ağırlık oranında haftada bir kez toplam doz 15 mg/kg olacak şekilde 6 hafta uygulandı). 3. Grup: Doksorubisin + BA (2,5 mg/kg/ip canlı ağırlık oranında haftada bir kez, toplam doz 15 mg/kg olacak şekilde 6 hafta, borik asit ise 10 mg/kg/gün oral yolla verildi.) 4. Grup: Doksorubisin + PTB (2,5 mg/kg/ip canlı ağırlık oranında haftada bir kez toplam doz 15 mg/kg olacak şekilde 6 hafta süreyle uygulandı. PTB ise 10 mg/kg/gün oral yolla verildi) 5. Grup: Doksorubusin + ABB (2,5 mg/kg/ip canlı ağırlık oranında haftada bir kez toplam doz 15 mg/kg olacak şekilde 6 haftada, ABB ise 10 mg/kg/gün oral yolla verildi). Yapılan çalışmada, serum örneklerinde MDA, GSH, ALT, AST, LDH ve CK-MB düzeyleri araştırıldı. Çalışma sonunda MDA seviyeleri yalnız DXR ve DXR+PTB uygulanan gruplarda yükseldi (p>0,05). MDA seviyeleri BA+DXR ve ABB, DXR uygulanan gruplarda azaldı. Fakat bu azalışlar istatistiki olarak önemli bulunmadı (p>0,05). CK-MB düzeyleri DXR uygulanan grupta yükseldi ve bu yükselişler istatistiki olarak önem arzetti (p<0,001). Benzer şekilde, CK-MB seviyeleri DXR+PTB uygulanan gruptada yükseldi fakat bu yükselişler istatistiki olarak önem arzetmedi (p>0,05). Sonuç olarak BA ve ABB+DXR oksidatif strese karşı koruyucu etki gösterdiler. Fakat PTB bu çalışmada kullanılan dozda toksik etki gösterdi.

---

This study was planned to evaluate that protective effects of boric acid (BA), potassium tetraborate and ammonium biborate tetrahydrate (ABB) on cardiotoxicity in doxorubucine induced rats. 30 Wistar Albino, male rats were used in the study. Rats were divided 5 gruops that include 6 rats in each. Group 1: Control group (standard pellet feed+water+serum physiologic), group 2 doxorubucine induced (2,5 mg/kg/ip body wight one dose in a week, for 6 weeks totally at dose of 15 mg/kg). 3. group: doxorubucine+ BA (2,5 mg/kg/ip body wight one dose in a week, for 6 weeks totally at dose of 15 mg/kg, BA 10 mg/kg/day orally). Group 4: doxorubucine + PTB (2,5 mg/kg/ip body wight one dose in a week, for 6 weeks totally at dose of 15 mg/kg, PTB 10 mg/kg/day orally). Group 5: doxorubucine+ BA (2,5 mg/kg/ip body wight one dose in a week, for 6 weeks totally at dose of 15 mg/kg, ABB 10 mg/kg/day orally). In the study, MDA, GSH, ALT, AST, LDH, and CK levels were eveluated in serum samples. At the end of the study, MDA levels were increased in only DXR and DXR+PTB induced group (p>0,05). MDA levels were decreased in BA+DXR and AAB+DXR induced groups. But these decreases were not statistically important too (p>0,05). CK levels increased in DXR induced group and this increasing was important (p<0,001). Similarly, CK levels increased in PTB+DXR induced group but this increasing was not statistically important (p>0,05). CK levels were decreased in both BA+DXR and ABB+DXR groups. But these levels have not statistically meaning (p>0,05). As a result BA and ABB showed protective effect against doxorubucine induced oxidative stress by prevent MDA formation. PTB showed toxic effect at used dose in this study.